9 hoogtepunten van Big Art 2026 in de Codricofabriek
Voor Big Art 2026 verhuisde de kunstbeurs voor grote kunst na ruim tien edities in en rond Amsterdam naar Rotterdam. De beurs streek neer in de voormalige Codricofabriek aan de Rijnhaven, tussen Fenix en het Nederlands Fotomuseum. Meer dan honderd kunstenaars en galeries vulden er de fabriekshallen, gangen en silo's met werk dat in een reguliere galerie simpelweg niet past.
Dat is precies wat Big Art onderscheidt van andere beurzen. Deelnemers mogen de locatie vooraf bezoeken en maken vaak nieuw werk dat zich naar de ruimte voegt. Ruwe betonwanden, kabelgoten, laaddeuren en stofsporen werden zo onderdeel van het kunstwerk in plaats van een obstakel. Voor interieurprofessionals leverde dat een dubbele blik op: naar het werk zelf, en naar hoe een gebouw met een verleden zich laat bespelen.
De negen hoogtepunten van Big Art 2026
1. Studio 't Vries
Een golvend landschap van fijn zwart gaas, opgehangen aan tientallen draden, zweeft voor een wand vol technische installaties. Van dichtbij is het niet meer dan textiel en spanning, van een afstand ontstaat een bergketen die per stap van vorm verandert.
De kracht zit in de transparantie. Het werk neemt enorm veel ruimte in, maar blokkeert niets. Alles erachter blijft zichtbaar, iets waziger, alsof er mist in de hal hangt.
2. Chitin Studio met Mothical Communication
Een reusachtige bloem van spiegelende en melkwitte bladen, aangedreven door een mechanisch hart in het midden. De bladen openen en sluiten zich traag, als een organisme dat ademt in een ruimte waar verder niets beweegt.
Chitine is het materiaal waaruit insectenpantsers en vlindervleugels zijn opgebouwd. Die verwijzing is voelbaar in de iriserende glans van het oppervlak, dat afhankelijk van de lichtinval verschuift van zilver naar parelmoer.
3. Iris de Vries
Een hut ter grootte van een kleine kamer, volledig bekleed met leeggedrukte medicijnstrips. Duizenden stukjes aluminium en plastic vangen het licht en geven het schubsgewijs weer terug.
Van veraf oogt het als een glinsterend vachtje. Van dichtbij dringt het onderwerp zich op. Een materiaal dat normaal ongezien in de afvalbak verdwijnt, krijgt hier het formaat van architectuur.
4. Sarah Reinbold met Wunsch dir was
Drie uitgebloeide paardenbloemen van meer dan twee meter hoog, spierwit, met zware bollichamen die op de betonvloer rusten en dunne stelen die uitwaaieren in de ruimte.
De titel verwijst naar het kinderlijke ritueel van blazen en een wens doen. Op deze schaal, in een halfdonkere fabriekshal met slagschaduwen op het beton, slaat die onschuld om in iets breekbaars en bijna onheilspellends.
5. Anthony Litjes met Panta Rhei
Een verduisterde hal, doorsneden door een raster van groene laserlijnen. Vloer, wanden en plafond verdwijnen achter een tekening van licht die de ruimte opnieuw opmeet.
Panta rhei, alles stroomt. De lijnen suggereren precies het tegenovergestelde van beweging: een strak en meetbaar grid. Juist die spanning maakt het werk. Wie erdoorheen loopt, verstoort het systeem en wordt er even onderdeel van.
6. Katrijn Verstegen met Expanding Colours
Lange banen geschilderd materiaal hangen over twee zwarte stangen, in verlopen van roze naar violet, van indigo naar mint, van oranje naar grafiet. Sommige banen krullen om, andere vallen tot op de vloer.
Het is schilderkunst die zich als textiel gedraagt, en textiel dat zich als schilderkunst presenteert. De kleurverlopen doen denken aan gestreken zijde en aan de stalenboeken die in ieder atelier liggen, alleen dan opgeblazen tot wandformaat.
7. Marijntje Cornelia
Neonroze, fluorgroen, kobaltblauw en geel spannen zich als een web door een kale betonnen hoek. Draden hangen door, druppelen uit en laten spatten achter op de vloer.
Het werk gedraagt zich als een tekening in de ruimte. Geen vlak, geen lijst, alleen lijnen die de hoek van een kamer zichtbaar maken op een manier die architectuur zelden lukt.
8. Daniel Sanama met ADRIFT
Een reeks halftransparante doeken hangt op verschillende hoogtes naast elkaar, beschenen door projecties in rood, kobalt, geel en turkoois. Het beeld valt door het ene doek heen op het volgende en op de wand daarachter.
Daardoor ontstaat diepte zonder dat er iets massiefs staat. Elke stap opzij levert een andere compositie op. Voor wie nadenkt over licht in interieurs is dit een demonstratie van wat kleur doet zodra je hem loslaat van het oppervlak.
9. Phlox van Oppen
Grote geweven doeken, opgehangen in de ruimte zodat ze van twee kanten te bekijken zijn. De structuren golven als aardlagen: mosgroen, roest, klei, en aan de rand een baan die van oranje naar dieprood loopt.
Hier gaat het om het weefsel zelf. Losse draden, verdikkingen en open plekken maken zichtbaar hoe het werk is opgebouwd. Textiel als landschap, en tegelijk als materiaalstudie.
Wat Big Art 2026 achterlaat
Big Art 2026 vond plaats van 11 tot en met 13 september in de Codricofabriek aan de Veerlaan in Rotterdam. Drie dagen, ruim honderd deelnemende kunstenaars en galeries, en een gebouw dat na afloop weer dichtgaat.
Dat tijdelijke karakter hoort bij het concept. Big Art werkt zonder vaste locatie en zonder commerciele sponsors, en alle opbrengsten uit verkoop gaan rechtstreeks naar de deelnemers. Elke editie krijgt daardoor een ander gezicht, bepaald door het pand waarin de beurs zich nestelt.
De verhuizing van Amsterdam naar Rotterdam pakte goed uit. De Codricofabriek bleek geen neutrale doos maar een tegenspeler, met gangen, silo's en laaddeuren die het werk een lading gaven die een witte zaal nooit had kunnen leveren.
Het volledige overzicht van deelnemers, inclusief doorkliks naar hun websites en Instagram, staat op bigart.nu.