Binnenkijker bij Jeroen Machielsen

Na zijn ervaring bij werkgevers als Jan de Bouvrie en Marcel Wolterinck werkt Jeroen Machielsen tegenwoordig vanuit zijn eigen Studio Hermanides in Amsterdam. Jeroen zet bij klanten een mooie ingetogen high-end stijl neer, waarbij kunst en een goede materialenmix een belangrijk uitgangspunt vormen en waarbij kleur op een stijlvolle manier wordt toegepast. We kijken mee in zijn eigen appartement.

Binnenkijker bij Jeroen Machielsen

1) Waar woon je?

Interieurontwerper Jeroen Machielsen woont in Amsterdam Oud-Oost, om de hoek bij zijn studio die aan de Wibautstraat gevestigd is. Samen met Diego, zijn Braziliaanse partner, woont hij sinds 2018 in een appartement met tuin uit het jaar 1912.

2) Waar ben je trots op in je interieur?

We hebben onze kunstverzameling als uitgangspunt genomen in het interieur. We leven midden tussen onze kunst, zonder dat het een museum is geworden. Het is kunst die we gekocht hebben op beurzen in binnen- en buitenland, maar ook die we tijdens onze reizen tegenkomen. We houden niet specifiek van één stijl, eigenlijk een heel diverse verzameling van moderne kunst, fotografie, kleur en zwart wit.

3) Wat was de grootste uitdaging in je interieur/huis

Het huis heeft Amsterdamse afmetingen (80 m2) en we wilden graag een eigen logeerplek met badkamer voor familie en vrienden uit Brazilië. Plus dat deze logeerkamer multifunctioneel zou worden, zodat de ruimte niet grotendeels ongebruikt leeg staat. Dat is gelukt. Het heeft een open gevoel gekregen door paneeldeuren. En met een fijn daybed is het ook een tv/chill plek geworden. De oude ensuite was helaas al uit het pand gesloopt, maar tijdens de verbouwing hebben we er een versie met een moderne twist van kunnen maken.

4) Wat zou je anders doen of staat nog op je wishlist ?

We zijn eigenlijk heel tevreden! Het is een interieur dat continue in beweging blijft, doordat we de kunst wisselen. We zijn wel echte Funda fans, we kijken altijd. Mijn droom: een huis aan de Prinsengracht, dat stuk tussen de Amstel en de Utrechtstraat is werkelijk prachtig, maar ja….

5) Hoe zou je jouw interieurstijl omschrijven?

Een mix van stijlen, eclectisch is zo’n veel te vaak gebruikt woord, maar daar komt het wel op neer, ha ha. Ik houd van klassieke en moderne elementen, maar het moet vooral een leefbare eigen plek zijn, geen showroom en passen bij de personen die er wonen. In ons geval vond ik het leuk om net wat meer met kleur te experimenteren. Dat heeft geresulteerd in een rood(!) plafond. En dat terwijl ik anti—schreeuwerige kleuren ben, maar het is heel mooi geworden. En leuk dat het anders is dan gemiddeld.

6) Heb je een interieurallergie? 

Heb je even, ha ha.

Ik krijg de kriebels van die beige Japandi interieurs, waarom doet iedereen hetzelfde? Of van die zielloze strak getrokken interieurs met witte muren, zwarte stalen kozijnen en visgraatvloer? Vertel me waarom?

Ook ruimtes, waaronder restaurants die een slechte akoestiek hebben. Hoe kan dat? Dan klopt een wezenlijk onderdeel van je interieur niet. En dat terwijl er legio mogelijkheden zijn om dat op te lossen.

7) Welke ontwerper is jouw grote interieur voorbeeld en waarom?

Liaigre is mijn allergrootste voorbeeld: hij is een (inmiddels) overleden Franse interieurarchitect met een verfijnde en minimalistische stijl. Zijn stijl is tijdloos en ik vind zijn stijl echt perfectie. Je vindt Maison Liaigre o.a. in Parijs, Londen en New York.

Daarnaast vind ik in Nederland mijn eerdere werkgever, Marcel Wolterinck een groot voorbeeld. Hoe hij modern, klassiek, antiek en kunst combineert!

8) Heb je nog een tip voor inspiratie voor een mooi interieur, bijvoorbeeld een winkel, restaurant, hotel, kantoor etc waar alles helemaal klopt in jouw ogen?

Ja, ik was flabbergasted toen ik in het Rosewood in Sao Paulo logeerde. Tussen al het beton in Sao Paulo, rijd je een jungle van een garage in. Het gebouw is een oude kraamkliniek met kappeltje en alles is in ere hersteld. Het hotel is (tegen alle stijlverwachtingen in) door Philip Starck ingericht en voelt als een juwelenkist om je heen. Ik wilde gewoon mijn hotel niet uit, zo mooi

Fotocredits: Esther Scherpenzeel