6 x gezien bij Art Rotterdam 2026
- Marleen | Interieur Nieuws
- 4 dagen geleden
- 3 minuten om te lezen
De preview van Art Rotterdam in Ahoy was dit jaar weer een feest van uitersten. Van speelse pop-art sculpturen tot zwaar geladen materiaalonderzoek, van zachte kleurgradiënten tot glanzend zilver vinyl. Wij liepen er doorheen en maakten zes keuzes die je als interieurprofessional écht moet kennen.
6 x gezien bij Art Rotterdam 2026
1. Koos Buster bij Gallery Vriend van Bavink
Roze kastjes aan de muur, gevuld met schoonmaakmiddelen in alle kleuren van de regenboog. Een blauwe emmer op de vloer. Koos maakt van het alledaagse iets bijna heiligs. Zijn sculpturen zijn keramiek: handgevormd, in felle kleuren en met een onmiskenbare eigen lijn. Het is pop-art met een knipoog, maar er zit ook iets wrangs in.
Huishoudelijk werk, onzichtbare arbeid, de objecten die altijd op de achtergrond staan. Koos tilt ze op naar het niveau van een museumstuk, en dat is precies de grap én de ernst tegelijk. Vriend van Bavink is al jaren een vaste plek voor werk dat verrast zonder te schreeuwen. Hij past daar perfect in.
2. Lotte Ekkel bij Newhouse Gallery
Lotte fotografeert zonder plan. Geen script, geen concept vooraf, alleen natuurlijk licht en een scherp oog voor het moment dat net voorbijgaat. Dat levert beelden op die tegelijk herkenbaar en tijdloos zijn. Op Art Rotterdam toonde ze werk uit reizen, waaronder beelden uit China: een vismarkt van bovenaf, het glinsteren van schubben, een propagandaslogan tegen een berglandschap met een eenzame figuur onder een paraplu. Niet als reportage, maar als poëzie.
Lotte zoekt niet naar het spektakel van een plek, maar naar het moment waarop licht en ruimte even samenvallen. Newhouse Gallery toonde haar werk dit jaar in een duopresentatie met Claire Witteveen, rondom ritme, compositie en visuele balans. Een combinatie die werkt.
3. Daan Russcher: UV print op dibond met stalen frame
Panelen op een donkergrijze wand. Okergeel met barsten, kobaltblauw met slijtage, antraciet met laagjes verf en tijd. Daan fotografeert de vergeten tussenruimtes van de stad, de plekken die gevormd zijn door industrie en infrastructuur maar die niemand echt ziet. Hij vertaalt die beelden naar UV-prints op dibond, soms met een lasercut rand die de onregelmatige vorm van het gevonden oppervlak benadrukt.
Het resultaat zijn muurwerken die aanvoelen als fragmenten van een stad in verval. De slijtage is het werk. Voor interieurprofessionals is dit bijzonder interessant: het gesprek tussen industrieel materiaal en abstracte compositie is hier op zijn sterkst.
4. Gloriya Avgust: Performing a State of Permanence
Twee geglazuurde steengoedvormen op spiegelend staal. Een zalmroze gordijn als achtergrond. De schaduw die de vormen werpen is net zo sterk als de objecten zelf. Gloriya werkt met keramiek als expressief materiaal, maar vermijdt de zachtheid die je er vaak bij verwacht. Haar sculpturen zijn ruw, organisch en tegelijk theatraal.
De titel zegt het al: permanentie als performance. Iets dat eeuwig lijkt, maar precies op het kantelpunt staat. De installatie als geheel, inclusief de vloerbedekking en het gordijn, is een totaalervaring. Dit is ruimtelijk denken op hoog niveau.
5. Jens Buis bij Rademakers Gallery
Dit zijn geen schilderijen, ook al zien ze er zo uit. Jens werkt met analoog videomateriaal uit familienarchieven, selecteert abstracte stills en drukt die af via een lenticulaire techniek op dibond. Het resultaat zijn werken die letterlijk bewegen als jij beweegt. Wat op foto lijkt op een zacht kleurverloop in diep bordeaux en warm beige, is in werkelijkheid een gelaagd beeld dat telkens anders is.
Jens noemt zijn werk zelf "filmographic paintings," en dat is precies wat het is: ergens tussen film, schilderkunst en fotografie. Rademakers Gallery laat hem dit jaar ook zien op Photo Basel, wat zegt waar zijn werk thuishoort. Een naam om te onthouden.
6. Elsemarijn Bruys: BIG PUFF 8.0 Silver
Tien rijen opgeblazen, spiegelende segmenten naast elkaar, hangend aan de wand als een monumentale sculptuur van katoen, vinyl en polyester. De BIG PUFF-serie is een directe verwijzing naar de gewatteerde pufferjack, het kledingstuk dat alle lagen van de samenleving overstijgt. Elsemarijn schaalt het op, trekt het strak en bekleedt het met een hoogglanslaag die de ruimte eromheen vervormd terugkaatst.
Je ziet jezelf erin, maar uitgerekt en scheef. Dat is de kern van haar werk: de aantrekkelijkheid én het ongemak van een object dat je tegelijk wil aanraken en op afstand houdt. In zilver krijgt het extra lading. Dit is een werk dat élke ruimte transformeert.